F A T A L I Y E V

feels like...

2012-02-22T13:41:00.000+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

feels like...

2012-02-09T13:05:00.001+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

av

2012-02-09T13:00:00.002+02:00

Her kim çektiyse, muazzam...

http://fataliyev.blogspot.com/

izzy

2011-12-28T17:03:00.001+02:00

namibia

2011-11-24T08:50:00.003+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

freddie

2011-11-24T08:30:00.004+02:00

20 yıl olmuş öleli. Güzel abimizdin be Freddie...

http://fataliyev.blogspot.com/

the hobbit

2011-11-18T11:15:00.003+02:00

Haydi gelsin artık, gözümüz yollarda kaldı be Peter!

http://fataliyev.blogspot.com/

...and it all began with:

2011-09-23T14:19:00.005+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

feels like...

2011-08-29T14:17:00.003+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

elveda amy

2011-08-17T21:05:00.004+03:00

Kurt'e çok selam söyle bizden...

http://fataliyev.blogspot.com/

göztepe yeniden 1.lig'de

2011-05-15T18:02:00.003+03:00

muhammed ali

2011-04-26T08:46:00.002+03:00

"If you even dream of beating me, you'd better wake up and apologize."

Bi' Muhammed Ali tişörtü vardı ya, n'oldu ona?

...

2011-02-25T23:17:00.001+02:00

çok özledik be abi...

2011-02-25T16:34:00.004+02:00

Joe Strummer & The Mescaleros - Redemption Song

http://fataliyev.blogspot.com/

limon

2011-02-15T13:12:00.003+02:00

Küçük bir damlasıyla bu kadar mucize yaratan başka bir meyve daha var mı?

(evet limon meyvedir)

http://fataliyev.blogspot.com/

cem dizdar: futbolda ‘dil yarası’!

2011-02-11T18:36:00.004+02:00

Futbolda ‘dil yarası’!

Bilen bilir, birçok şey olmamın yanı sıra aynı zamanda Beşiktaşlıyımdır. Beşiktaşlı olma fikri, tıpkı âşık olduğumda kendimi beğenmem gibi her daim iyi gelmiştir bana. Kazanan/kaybeden, yenen/yenilenden ırak, bizatihi Beşiktaşlı olmak...

Lâkin biz Beşiktaşlılar bu bahiste sık sık ‘dilin gadrine’de uğrarız. Adımıza konuştuğunu iddia edenler, bizi utandırmaktan geri durmazlar.

“Gerekirse hakem odası basmanın âlâsını yaparız” diyen yönetici Serdal Adalı misali! Geçmişte de Başkan Demirören “PAF takımıyla çıkarız” derdi.

Bu boş diklenmeler kalenderliği, ağırbaşlılığı, efendiliği temsil ettiğini düşündüğümüz, en azından öyle olmasını dilediğimiz Beşiktaş algısını sıradanlaştırırken, bizim payımıza da hicap düşüyor.

Ne böyle bir şey yapmak, ne söylemek, ne de aklına getirmek... Hiçbiri Beşiktaşlıya yakışmaz...

Öte yandan bu ‘dil’ açıkça suç da işliyor. Meşale yakan taraftara işletilen hali hazırdaki ‘sporda şiddet yasası’, nedense ağzına geleni söyleme özgürlüğü olduğunu düşünen yöneticilere nadiren uygulanıyor. Eldeki yasayı işlet(e)meyenler bir yandan da yeni yasa peşinde koşuyorlar. Anlayacağınız, hukuk yine ‘kurbanları’ cezalandırmak üzere revize ediliyor!

‘Takım hakkını savunmak’!

Hepimizi hor gören, mahcup eden bu yönetici dili ‘hakkımızı savunma’ maskesiyle gizliyor marifetini. Oysa bizim hakkımız, tuttuğu takım için tribüne giden başka takım taraftarlarının hakkıyla eşit. Bizi bir ‘çete’nin Beşiktaş aleyhine örgütlendiğine ve bunun için de hakemleri kullandığına ikna etmeye çalışıyorlar. Burası Türkiye, elbette tür dolaplar dönüyor olabilir. Ama bu denli kesin ifadeler için veri de olması gerekmiyor mu?

Daha yakın zamanda Galatasaraylı yöneticiler de aynı ‘çete’nin varlığından şikâyet edip, “MHK ayağını denk alsın” türü uyarılarda bulunmadılar mı?

Fenerbahçe’nin hocası Aykut Kocaman, ilk devrenin sonunda söz etmedi mi ‘hakem çetesi’nden, Trabzon lehine verilen penaltılardan. Aziz Yıldırım’ın hışmından korumak için hakem odası kapısına sivil polisler dikildiğini okumadık mı haberlerden?

Bunlar bu ülkede şaşırdığımız şeyler değil artık. Üç gün sonra aynı şikâyeti takımı maç kaybetmiş her yöneticiden duyduğumuzda da şaşırmayacağız. Netice itibarıyla bu tamamen bir ‘maskeleme faaliyeti.’ Yönetime gelecek eleştiri şimşeklerini yakındaki caminin paratonerine yönlendirme gayreti...

Örneğin Serdal Adalı, orta sınıf bir Brezilyalı forvetin kaçırmayacağı golü kaçıran Nobre üzerine konuşmaz... Ya da Emenike’nin pozisyonunda penaltı çalınıp kaleci Hakan Arıkan’ın atılması durumunda, şikâyet edilen bütün pozisyonların hiç gerçekleşmeme ihtimalinden söz etmez...

Bir duruma itiraz etmenin bin bir yolu vardır. Ama doğrusu akılcı ve kabul edilebilir ifadeleri bulmaktır. Ya da konuştuğu kadar sustuğunda da murad ettiğini anlatabilmektir...

‘Temizlenene kadar kadroya alınmasın!

Bir avcı titizliğiyle aradığı rakibini iki kere kıstırıp tekmelemeye uğraştı Emre Belözoğlu sahada. Hakem ikincide çekti ‘kırmızı kartı’, gönderdi duşa.

Kimse anlamadı neden yaptığını, öfkesinin kime olduğunu...

Fatih Terim döneminde basın tribününe kol hareketi çeken, Kadıköy’deki olaylı İsviçre maçında rakip takıma kafa göz dalmaya giden ekibin arasında olan Belözoğlu’nu hiçbir şey olmamış gibi sineye çekti bu ülke. Şimdi kimileri “Olmadı kaptan” diye şaşırmış görünüyor.

Evet, Belözoğlu bu memleketin topa en iyi vuran oyuncularından. Ancak oyunu ‘kirleten birinin’ sırf başarı uğruna bu denli baş tacı edilmesi hayatta karşı çıkılması gereken diğer acımasızlıkların boy vermesine de yaramıyor mu sizce?

Hatırlayan hatırlar, sezonun ilk devresinde Manchester City’de oynayan Hollandalı De Jong, Newcastle United’lı Hatem Ben Arfa’nın ayağını kırmıştı. Hollanda Milli Teknik Direktörü Bert Van Marwijk de, ‘gereksiz ve vahşice’ davrandığını belirttiği De Jong’u milli takımdan çıkartırken Cruyff da futbolcudan ‘oyununu temizlemesi’ni istemişti.

Sizi bilmem ama ‘oyununu temizleyene’ kadar Emre Belözoğlu’nun milli takıma alınmasına gönlüm razı gelmiyor. Onsuz kaybedeceğimiz şeyler varsa da kazanacaklarımız daha kıymetli diye düşünüyorum.

Hatamla sev beni!

Beşiktaş-Karabük maçında kamera topun çizgiyi geçtiğini ayan beyan gösterince, ‘elektronik kale çizgisi’ taraftarlarını yine heyecan bastı. ‘Futbol tüccarları’ teknolojinin yanılmazlığını kullanaarak oyunu endüstrinin boyunduruğuna tamamen bağlamak için bir koz daha yakaladı.

Yakında “Topa çip, krampona kamera, şorta, formaya dokunmatik faul algılayıcı” isterlerse hiç şaşırmayın.

Golü kutsal kılıp, futbolun etrafındaki parayı artırmak için ‘hata’ diye bildikleri en insani şeyleri yok etmek istiyorlar. Oysa ne büyük sözdür Orhan Gencebay’ın ki; “Hatasız kul olmaz / Hatamla sev beni...”

Çünkü ‘hata’ futboldaki adaletsiz dağılımı, eşitsizliği, dengesizliği dengelemek için, bu oyunu insanın oynadığını hatırlatmak için hayatın bize sunduğu en doğal olanaktır...

*: Yazı bugünkü milliyetten

http://fataliyev.blogspot.com/

şenol güneş

2011-02-09T07:59:00.003+02:00

“Çoğu zaman Zonguldak maden işçilerinin eldivenleri ile kalecilik yaptım. Çünkü yoktu, olanlar da pahalıydı, alamıyorduk. Eskiden fakirler oynuyordu zenginler seyrediyordu. Yani açlar oynarken toklar seyrediyordu. Şimdi ise toklar ve zenginler oynuyor, fakirler seyrediyor...”

http://fataliyev.blogspot.com/

albert camus

2011-02-04T13:12:00.006+02:00

1951-59 yılları arasında yazdığı günlüğüne, Camus en sevdiği sözcükleri şöyle not etmiş:

dünya, acı, toprak, anne, insanlar, çöl, gurur, yaz ve deniz.

http://fataliyev.blogspot.com/

kalamar

2011-02-02T16:12:00.004+02:00

Olsa da yesek.

http://fataliyev.blogspot.com/

enginar sever kurabiye canavarı #1

2011-01-26T23:12:00.002+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

...

2011-01-26T22:59:00.003+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

feels like...

2011-01-19T14:47:00.002+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

dexter - cv

2011-01-12T21:02:00.007+02:00

Spoiler içerebilir; sezonların tümünü izlemeyenlerin bakmamasında fayda var.

http://fataliyev.blogspot.com/

D10S - "ben tek siz hepiniz..."

2011-01-03T14:17:00.004+02:00

82 İspanya Dünya Kupası 3. grupta, Arjantin'in Belçika'ya 1-0 yenildiği maçtan bir kare. O zamanlar henüz "Demigod" olan 22 yaşındaki D10S, Belçika Milli Takımına karşı...

http://fataliyev.blogspot.com/

...

2010-12-23T23:37:00.002+02:00

Bu kanepede ve günün tam o anında uzanıp kitap okumak istiyorum. Ha, bir de yanımda "o" da olsun...

Aslında kanepeye de o ana da gerek yok; yanımda sadece "o" olsun yeter.

http://fataliyev.blogspot.com/

insanı gülümseten bir fotoğraf çekebilmek #2

2010-12-10T17:23:00.003+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

pulp

2010-12-10T17:09:00.004+02:00

Gazetecilerin kirli raflarındaki bu ucuz dedektiflik roman/fotoromanlarının koca bir "kültür" yaratacağını, çizgi roman ve sinemada (film noir kavramı) devrim yaratacağını kim tahmin edebilirdi?

http://fataliyev.blogspot.com/

leon

2010-12-10T16:52:00.001+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

cem dizdar: beşiktaş - bursaspor maçı

2010-12-10T14:34:00.014+02:00

Ülkenin en donanımlı en açık görüşlü spor yazarıdır bu abimiz. Tribünün, semtin ta içinden gelir; harbiliği ve yazılarındaki kalbur üstü tespitleriyle bizdeki yeri çok ayrıdır nitekim. Bugün yine kafa açıcı bir yazı kaleme almış:

Yasaya mı ihtiyaç var?

Beşiktaş - Bursa maçı öncesi çıkan olayların ardından ‘sporda şiddet yasası’ kampanyası için gaza köklendi. Hani dersiniz, bir şeyi kağıda yazıp, hâkim önüne koyunca meseleler şıp diye çözülüyor. Oysa yönetici kadronun elinde işlerine yarayacak yasalar var. Kullanıyorlar mı? Hayır... Adam elinde kasatura stat kapısında birilerini bıçaklamış. Suç açık değil mi? Yani şimdi bir başkası birini miting alanında ya da birahanede bıçaklasa... O kişiyi yargılamak için ‘mitingde şiddet’ ya da ‘birahanede şiddet’ yasası mı gerekiyor? Suç içeren bir olaya karışanlar için ekstra bir yasaya mı ihtiyaç var?

Peki ya gerçek neden?
Sürekli “Şiddet yasası çıkarıyoruz” nidalarının ardındaki temel gerekçe bambaşkadır. Aslında vatandaşa denmektedir ki; “Devlet soluğunu istediği zaman ensene üfler. Adamım, bunu aklından çıkarma!” Oysa yasa yapmak bir konsensüstür... Tarafların, güçlerin, karşıt olanların hepsini ilgilendirir, içerir. Stada onca zor koşulda uzak semtlerden gelen yoksul taraftarların taleplerinin... Yolda çektikleri sıkıntıların... İçeri girerken gördükleri ezanın, cefanın... Çıktıktan sonra evlerine nasıl gideceklerinin o yasa içerisinde yeri yoktur! O yasa ‘eşitsizlikle’ ilgili bir şey içermez, tek meselesi ‘güvenliktir.’ Tamam da kimin güvenliği ve kime karşı güvenlik?

Bu ülke çakmak ya da emeği ile kazandığı bozuk parası cebinde olduğu için stat kapısında suçlu muamelesi gören insanların ülkesidir. Bu ülkenin insanı şakır şakır yağmur yağarken stada şemsiyeyle gelemeyen birisidir. Yasayı neden mi bu kadar çok istiyorlar? Çünkü temel amaç, tebaaya bir kez daha boyun eğdirmek ve devletin gücünü bir kez daha göstermektir. “Sizi biz yönetiyoruz haaa, unutmayın” demek içindir... Ve onun için muktedirin gözü kalabalık içinde hep eli satırlı birilerini arar. Nedeni de, ‘suçlu’ üzerinden otoritesi için meşruiyet arayışıdır... Oysa ‘satırlı saldırı’ zaten suçtur ve bir cezası da vardır. Bütün mesele bunu uygulamaktır...

Şimdi okuyun... Futbol Federasyonu Başkanvekili Lutfi Arıboğan diyor ki; “İnönü’de yaşananlar inanılır gibi değildi. Polisin ele geçirdiği satır ve bıçakları gördüm. Böyle bir ortama çocuğumu yollamam...”

Örnek bir yönetici!
Şimdi bu sözlerin neresini tutalım. Televizyonlar, gazeteler stat önlerinde yakalanan satırı, bıçağı, döner bıçağını yıllardır gösterir. İlk kez mi yakalanıyor bunlar? Bir yönetici olarak bu saldırı aletlerini ilk kez mi görmüş ki, gözlerine inanmıyor Arıboğan! Eğer “İlk kez görüyorum” diyorsa zaten o koltuğu boşaltması gerekmiyor mu? Çünkü bu sözlerin altında, olan bitenden haberi olmayan birilerinin futbolu yönettiği itirafı yatmıyor mu aynı zamanda? Yani biri dese ki; “Böyle yöneticiye böyle fanatik...” Adam haksızlık mı etmiş olur? Yasa çıksın çıkmasına da bunu oturup maça gidenlerle konuşmak, ne getirip ne götüreceğini tartışmak yok mu? Yine ‘Ben yaptım oldu’ya mı geliyoruz yoksa?..

Unutulmasın ki yönetici sınıf her zaman ‘ekstra güç’ peşindedir. Ama derler ki; “Bir ülkenin türkülerini yakanlar, yasalarını yapanlardan hep daha güçlüdür.”

Uçan balon futbolu
Toplam hacminin yaklaşık 784 milyon euro olduğu iddia edilen ‘Türkiye Süper Ligi’, Avrupa sıralamasında 17. sırada. Peki, şu halde yönetenlerin iddia ettiği kadar futbol üzerinde bu kadar ‘toz kaldırmaya’ değer mi sizce? Belli ki bu ülkenin futbolunu yöneten akılda ciddi sorunlar var. Bütün hafta gazetelerde, televizyonlarda kıyamet kopuyor ancak Avrupa’da yoluna devam eden tek takımı var ülkenin. Milli takım ise belli belirsiz, düşe kalka gidiyor. Öte yandan “Ekonomimiz roket gibi yükseliyor” diye nutuklar atılıyor suratımıza. Ama bakıyoruz ki, memleketin yarı ekonomik değerinde bile olmayan ülkelerin takımları almış başını gitmiş. Yani memleket yine kendi kendine efeleniyor, kendi kendine hava atıp duruyor. Yine birileri birilerinin gözünü boyuyor. Bir yalandır gidiyor... Birçok yerde birçok yanlış sürüyor ama ‘hayal balonu’ da nazlı nazlı uçmaya devam ediyor. Bakalım nerede patlayacak!

Benim iki maç param ne olacak?
İnönü’de olmayı çok istememe rağmen İzmir’den çıktığım yolda radyodan dinlemek zorunda kaldığım Beşiktaş-Bursa maçı öncesi çıkan olaylar nedeniyle yine ben cezalandırıldım. Olayların ardından Beşiktaş ve Bursaspor iki maç seyircisiz oynama cezasına çarptırıldı. Üstelik Beşiktaş katmerli cezalandırıldı, o iki maçı da tarafsız sahada oynayacak. Şimdi sorarım, suç şahsi değil miydi ve bana kombine satıp parayı peşin almamışlar mıydı? Öğreniyoruz ki suçlular tutuklanmış. Buna rağmen statlar iki maç kapatılınca ben ve benim durumumda olan ‘suça bulaşmamış’ taraftarlar cezalandırılmış olmuyor mu?

İnönü iki maç kapatıldığı için, Beşiktaş Kulübü ve benim aldığım kombine biletten katkı payı Ama biliyorum ki bunu talep edince, “Yasalar elimizi kolumuzu bağlıyor ama dava açabilirsiniz” diyecekler. Yani benim iyiliğim için çıkartıldığı iddia edilen yasalar, benim için uzun, meşakkatli ve masraflı bir sürece dönüşecek. Yapmazsam sonra da karşıma geçip, “Vatandaşsın hakkını aramayı bileceksin” diye akıl verecekler, değil mi? Konu açılmışken biraz daha ileri gideyim... Kombine bileti olmasa bile ‘suça bulaşmamış’ bir Bursa taraftarının şehrinde oynanacak maça biletini alıp gidememesi hangi hukukla açıklanır? Devlet her canı istediğinde vatandaşını ciddi anlamda haklı dayanağı olmadan cezalandırırsa burada hukuktan, adaletten kim bahsedebilir? ya da vergi alan hangi kurum varsa artık bana iki bilet parası borçları var. Çünkü izleyemediğim maç için peşin para aldılar ve bunu da kullandılar.

http://fataliyev.blogspot.com/

insanı gülümseten bir fotoğraf çekebilmek

2010-12-09T17:20:00.005+02:00

...zordur, evet. Ama böyle harika işler çıkar ortaya.

http://fataliyev.blogspot.com/

banksy

2010-12-03T16:36:00.003+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

volkswagen golf gti reklamı - 2005

2010-11-26T08:59:00.013+02:00

Arabaları severim, reklamları sevmem. Bu konuda tavrım net. Ama elbette benim de, ardındaki yaratıcı ekibi "takdir ettiğim" reklamlar olmuştur. Bunların başında da Volkswagen'in 2005 yılında piyasaya sürdüğü Golf Mk5'in, hız-güç-performans odaklı spor modeli Gti için yaptığı reklam serisi geliyor.

Tv'de dönen reklamlarını hatırlayanlar olacaktır: eski 8 mm ev kamerasıyla 70'li yıllarda çekilmiş gibi duran, fırlama bir erkek çocuğunun görüntülerinden oluşuyordu. Çocuk, 20'li 30'lu yaşlardaki "asi" bir delikanlının yaşam tarzının ön hazırlıklarını yapıyordu adeta. Reklam kampanyası sırasında gazete, dergi, internet sitelerinde kullanılan fotoğraflar da bunlar:

Şimdi ben bu reklamı neden seviyorum? Kimilerine göre seksist, buram buram testosteron kokan bir reklam bu. Ama çok fırlama, komik; izleyen/gören herkesi gülümsetiyor. Görsel olarak harika bir retro iş çıkarmışlar. Müthiş. Sloganı dahi müthiş: "for boys who were always men" Yıllar geçse unutmayacağım bir fenomen benim için...

Ha, bu arada reklam kampanyasının ardındaki yaratıcı güç, o zamanlar 28 yaşında olan Ulrich Lutzenkirchen adında bir Alman. Küçük bir araştırma sonucu bloguna da ulaştım beyefendinin. Buradan bakabilirsiniz.

http://fataliyev.blogspot.com/

...

2010-11-21T15:12:00.002+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

fevkalade hizmet #7 : the xx

2010-11-08T11:45:00.002+02:00

Indie müzik yapıyorlar diye geçiştirmek istemiyorum; bu genç arkadaşlar ile ilgili şöyle net bir yorum yapayım: iyiler gerçekten iyiler. Elbette daha çok yeniler, ama iyiler. "Gece" şarkılarını sevenler bir şans versin derim.

Grup, Q dergisinin 2009 müzik ödüllerinde de best new act ve best track dallarında aday gösterildi bu arada...

http://fataliyev.blogspot.com/

wtf?

2010-11-05T17:33:00.001+02:00

http://fataliyev.blogspot.com/

william shakespeare

2010-10-27T11:34:00.000+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

nick cave

2010-10-27T11:32:00.002+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

feels like...

2010-10-21T11:49:00.001+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

yokluk

2010-10-20T14:49:00.007+03:00

ben yokluğu yalnız bende sanırdım
meğerse ne yokluk çekenler varmış
derdimi herkesten fazla sanırdım
yoklukla yaşarken ölenler varmış

ey gönlüm sen benden neler istiyorsun
mutluluk yetinmektir bunu bilmiyorsun
neden şu haline şükür etmiyorsun
isyan ediyorsun

görmedin mi dünya hırsın kurbanıdır
sen de mi hırsına mağlup oluyorsun
dünya gurbetinde birer misafiriz
doğarken ne getirdin ne götürüyorsun

mutluluk hırstan uzak olabilmektir
mutluluk bir gönülde bir aşk demektir
ömrün ilk adımları sevgiyle başlar
mutluluk nefret değil sevebilmektir

hasret benim dert benim
şu susmayan can benim
derde öyle alıştım ki
sanki ben dert, dert benim

sus gönlüm sus artık
dertsiz ömür olmaz
herşeye çare var
ecele bulunmaz

doğacak ümidi henüz kaybetmedin
kaybolan ümitlere bağlanıp kalınmaz
dünya gurbet yeri bizler misafiriz
bir yaranın acısı, acıyla sarılmaz

___________________________

Gerek zamanının ötesinde müziği, gerek alabildiğine derin sözleriyle varoluşçu bir aydınlanmanın şarkısıdır "Yokluk". Orhan Gencebay'ın yazdığı en güzel şarkılardan da biridir gözümde.

http://fataliyev.blogspot.com/

fevkalade hizmet #6 : underground orhan gencebay klasikleri

2010-10-15T13:26:00.010+03:00

Kendi tabiriyle "998'de" ve dört yıl sonra , 2002'de çıkan Orhan Gencebay Klasikleri'nde, Orhan Baba'nın hemen herkes tarafından bilinen 50'ye yakın şarkısı var. İyi rakam değil mi? Ama onca şarkı, Orhan Gencebay'ı tam olarak ifade etmiyor kanımca. Üstadın daha öyle güzel, öyle farklı şarkıları var ki...

Geçenlerde ofisten Serdar Abi'yle (çok sıkı bir Orhancıdır) Orhan Gencebay konuşurken, aklımıza underground bir klasikler albümü oluşturmak geldi. Epey düşündük, taşındık, tartıştık ve aşağıdaki listeyi hazırladık. Bu listedeki şarkıların bir kısmı, babanın eski takipçileri ile onun tüm şarkılarını hatmedip özüne inebilmiş şanslı insanlar tarafından bilinir. Bir kısmı da burun kıvrılıp klasikler arasına alınmaya tenezzül edilmeyen, kıymeti bilinmemiş şarkılardır. O yüzden underground dedik:

1. Nereden bileceksin
2. Hayat kavgası
3. Beni biraz anlasaydın
4. Kara çalı
5. Dokunma
6. İç benim için
7. Aşk değil
8. Sendin
9. Seven bir pişman
10. O benim
11. İlk göz ağrım
12. Sev dedi gözlerim
13. Ya evde yoksan
14. Bağrımda bir ateş
15. Sevecekmiş gibisin
16. Yokluk
17. Gitme
18. En büyük sır
19. Aklım takıldı
20. Sen hayatsın ben ömür
21. Sevmenin zamanı yok
22. Seveceksin
23. Nerede
24. Severek ayrılalım
25. Akma gözlerimden

http://fataliyev.blogspot.com/

feels like...

2010-09-16T10:52:00.000+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

feels like...

2010-09-15T11:35:00.003+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

sadri alışık

2010-09-14T13:03:00.004+03:00

Güzel adamdı rahmetli. Filmleri, hayata karşı tavrı, yarattığı karakterler güzeldi. Biyografisi de yaşadığı hayat kadar güzel; şiir gibi...

http://fataliyev.blogspot.com/

feels like...

2010-09-08T08:49:00.002+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

depeche mode

2010-09-07T09:05:00.005+03:00

i feel you
your precious soul,
and i am whole

http://fataliyev.blogspot.com/

porcupine tree

2010-08-26T13:42:00.006+03:00

no time to forget this
world's in your eyes
sway in the cloud blur
and light up the sky

cast off the colour
and tune into black
the moon touches your shoulder
and brings the day back

http://fataliyev.blogspot.com/

nick cave #2

2010-08-19T16:14:00.006+03:00

i don't believe in an interventionist god
but i know darling that you do
but if i did, i would kneel down and ask him
not to intervene when it came to you
well not to touch a hair on your head
leave you as you are
if he felt he had to direct you
then direct you into my arms

http://fataliyev.blogspot.com/

nick cave

2010-08-11T17:33:00.004+03:00

speak our secret into your hands
and hold it in between
plunge your hands into the water
and drown it in the sea
there will be nothing between us, baby
but the air that we breathe
don’t cry
it’s a wonderful, wonderful life
if you can find it
if you can find it
if you can find it
it’s a wonderful life that you bring
it’s a wonderful, wonderful thing

http://fataliyev.blogspot.com/

robert smith

2010-07-30T17:33:00.005+03:00

and so we watch the sun come up
from the edge of the deep green sea
and she listens like her head's on fire
like she wants to believe in me
so i try
put your hands in the sky
surrender
remember
we'll be here forever
and we'll never say goodbye...

http://fataliyev.blogspot.com/

easy rider

2010-07-15T15:48:00.005+03:00

Billy - “We can't even get into a second-rate hotel. l mean, a second-rate motel, you dig? They think we'd cut their throat. They're scared.”

G. Hanson - “They're not scared of you. They're scared of what you represent to them.”

Billy - “All we represent to them is somebody who needs a haircut.”

G. Hanson - “Oh, no. What you represent to them is freedom. Freedom's what it's all about. But talking about it and being it that's two different things. lt's real hard to be free when you are bought and sold in the marketplace.

Don't tell anybody that they're not free, because they'll get busy killing and maiming to prove to you that they are. They're going to talk to you and talk to you about individual freedom. But they see a free individual, it's going to scare them. Well, it don't make them running scared. lt makes them dangerous.”

http://fataliyev.blogspot.com/

u.s.a. dünya kupasından elenince

2010-07-01T16:48:00.003+03:00

Bütün alem biliyor kimin/neyin salak olduğunu koçlar; hiç kasmayın. Siz "biberlemeye" devam edin. "Biberleyelim Co!" teallaaam...

http://fataliyev.blogspot.com/

the king

2010-06-30T22:14:00.001+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

kağıt kesiği

2010-06-30T09:11:00.004+03:00

sonisphere (yorumsuz)

2010-06-30T00:11:00.003+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

sonisphere 2010 istanbul

2010-06-24T08:43:00.006+03:00

Eski günlerin hatırına cuma-cumartesi-pazar İnönü'deyiz... Evet.

Bu fotoğrafın yazısı bu olmamalıydı farkındayım ama ne anlatayım işte, big 4'u izlemeye gidiyorum. Bu da mı gol değil?

Ha bu arada, Metallica for whom the bell tolls'u çalmazsa çocuğumu keserim.

http://fataliyev.blogspot.com/

göztepe 85 yaşında

2010-06-21T16:18:00.002+03:00

dünya kupası

2010-06-16T15:19:00.003+03:00

Dört senelik bekleyişin ardından "48 ayın sultanı"na kavuştuk yine. Güney Afrika 2010 şahane bir şov, rengarenk tribünler ve boru sesi "vu"(vuzela) ile açıldı; Trt Çilegahı'nın küflenmiş spikerleri ve Ömer Üründül'ün eşliğinde kahredici sıkıcılıktaki beraberlik maçları ile devam ediyor. Hiç mühim değil; grup maçları sonrası futbola doyacağız elbet.

Turnuvayı iyi okumak lazım. Hele bizim gibi evinde izleyen ülkeler için. Bu turnuva, katılabilmenin bile onur olduğu bir organizasyon. Tüm dünya katılımcı ülkelerin takımlarını, taraftarlarını izliyor. Bu olimpik ruh ile bakıldığında kupayı kimin kazandığının gerçekten pek önemi yok. Dolayısıyla "Yea Honduras gibi takım var biz yokuz" gibi yorumlar pek sığ duruyor benim gözümde.

Avrupa grupları kuşkusuz eleme gruplarının en çetinleridir her zaman. Grup lideri olmak yada play off' ile son bileti almak için dünyanın en iyi takımlarını geçebilmek gerekiyor. Biz bunu bu sene de yapamadık. Umarım 2014'te başarır ve Brezilya'ya gideriz.

Ha bu arada, kalbim de ruhum da Arjantin ve yaşayan efsaneleri D10S ile...

http://fataliyev.blogspot.com/

küresel intifada

2010-06-02T19:03:00.004+03:00

Bu saldırı, aylardır tecrit altında yaşayan Gazze halkına umut taşıyan o kocaman yürekli insanlara yapılmadı sadece; bu saldırı tüm insanlığa yapıldı.

Dolayısıyla etnik kimliği, siyasi görüşü, inancı, dini her ne olursa olsun dünya üzerindeki herkes bu korkunç suça karşı aynı saflarda direnmeli...

efsane albüm kapakları - 13

2010-05-25T22:07:00.002+03:00

The Beatles - Abbey Road

http://fataliyev.blogspot.com/

Bob Dylan - It's all right, ma (I'm only bleeding)

2010-05-20T22:41:00.003+03:00

Money doesn't talk; it swears...

http://fataliyev.blogspot.com/

yellow submarine

2010-05-20T21:06:00.005+03:00

In the town where i was born, lived a man who sailed to sea,

And he told us of his life, in the land of submarines,
So we sailed on to the sun, 'til we found a sea of green,
Now we live beneath the waves, in our yellow submarine.

We all live in a yellow submarine, yellow submarine, yellow submarine.
We all live in a yellow submarine, yellow submarine, yellow submarine.

And our friends are all aboard, many more of them live next door,
And the band begins to play.

We all live in a yellow submarine, yellow submarine, yellow submarine.
we all live in a yellow submarine, yellow submarine, yellow submarine.

As we live a life of ease, every one of us has all we need,
Sky of blue and sea of green, in our yellow submarine.

We all live in a yellow submarine, yellow submarine, yellow submarine.
We all live in a yellow submarine, yellow submarine, yellow submarine.
We all live in a yellow submarine, yellow submarine, yellow submarine.

We all live in a yellow submarine, yellow submarine, yellow submarine.

http://fataliyev.blogspot.com/

jagermeister

2010-04-28T17:13:00.003+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

sanal isyan

2010-04-28T15:30:00.001+03:00

aşk

2010-04-19T20:56:00.003+03:00

http://fataliyev.blogspot.com/

black sabbath

2010-04-15T10:35:00.004+03:00

Müzik tarihinin en yenilikçi dörtlülerindendir. Şarkı sözlerinde işledikleri temalar, anlattıkları hikayeler, sahnede ve plaklarında kullandıkları okült simgeler ve elbette çığır açıcı müzikleriyle rock'ı bambaşka bir çehreye büründürerek Heavy Metal denen fenomenin doğmasını sağlamışlardır. Bugün trash, black, death ve doom gibi türleri icra eden grupların sahne duruşlarından giyim tarzlarına, liriklerinden riff'lerine, hayata bakış açılarından albüm tasarımlarına kadar hepsinin çıkış noktası Black Sabbath'tır.

Tüm bunları tek bir karede, 1970 yılında çıkardıkları aynı adlı albümleri ile, çok net bir şekilde ortaya koyabiliriz efendim. Saygılarımı sunarım:

efsane albüm kapakları - 11

2010-04-02T15:25:00.003+03:00

Rush - Rush

http://fataliyev.blogspot.com/

etiyopya'nın dünya mirasına armağanı: lalibela

2010-04-01T15:20:00.012+03:00

İnanışa göre, şehre adını veren kral Lalibela’yı, tahta göz diken öz amcası zehirleyerek öldürür. Lalibela 3 gün boyunca cennette kalır ve sonunda yeryüzünün gördüğü en muhteşem kiliseleri inşa etmesi koşuluyla tekrar diriltilir. Amcası bu mucize üzerine suçunu itiraf edip tahtı yeğenine geri verir. Kral Lalibela ilk iş, söz verdiği kiliselerin yapımının başlaması için emir verir.

Kiliseler monolitik yapıdadır; yani yekpare anakayalar oyularak yapılır. 1150-1300 yılları arasında tüm Etiyopya’da bu yöntemle 150’nin üzerinde kilise yapılmıştır. Önemli bir bölümü tepe eteklerine oyulan bu kiliseler arasında Bete Giyorgis (Aziz George) gibi yer altına inşa edilenler de vardır. En büyükleri Bete Medhane Alem’dir (Dünyanın kurtarıcısının evi).

Bete Medhane Alem

Bete Giyorgis

the smiths

2010-03-25T10:24:00.004+02:00

Nedensizce sevdiğimiz şeyler vardır ya; işte aslında onların hepsinin bir nedeni var ve biz kendimize itiraf edemiyoruz. Kendim için bu durumu The Smiths'e karşı duyduğum hissiyatla örnekleyebilirim. Yıllardır dinliyorum bu adamları, yıllardır da neden sevdiğimi bir türlü ifade edemedim. Evet yazdıkları sözler çok güzel, müzikleri çok güzel; ama topu topu dört albümleri var dördünün de kayıt kalitesi berbat, Morrissey'in sesi ve şarkı söyleyiş tarzı berbat. Gelgelelim sihirli bir şey var bu adamlarda. İlk dinleyişimde "Bu ne lan!" diyen bir adamım ben. Bir arkadaşım karışık bir Tindersticks kasedinin yanında vermişti Meat is Murder albümlerini. The Cure ile Radiohead ile yıkanan ergen bünye bir boka benzetememişti hemen. Sonra walkman'imizden çıkmaz oldu. Üzerinden 11 yıl geçmiş, hala bıkmadan usanmadan dinliyoruz. Dinlemediğimizde özlüyoruz. Bir kafede barda yahut bir filmde aniden karşımıza çıktığında seviniyoruz. Nereden nereye...

ak-47 müzik sektörüne geçti

2010-03-18T10:54:00.013+02:00

Ne Sentenced ile, ne de gitaristleri Sami Lopakka ile işim olur; ama Finlandiya'lı Amfisound'un emektar metalciye özel tasarladığı gitar epey ilginç.

Adı Lopashnikov...

hayvan adam

2010-03-12T11:54:00.005+02:00

İskeletor'un sağ yanında...Yılların mazlumu, her bölümde köteğin şahını yiyen gariban. Daha adında başlıyor talihsizliği....

jack daniel's

2010-03-03T16:17:00.006+02:00

Jimmy Page

Robert Plant & Jimmy Page

Keith Richards

Mick Jagger & Keith Richards

http://fataliyev.blogspot.com/

alemin en " cool " elemanları

2010-03-02T16:24:00.004+02:00

Delibaşların yeni albümü Plastic Beach 9 Martta çıkıyor. Ama internette bulmak mümkün an itibariyle. Paylaşım için teşekkürler + rep

Albümde Lou Reed'den, Mos Def'e bir dolu ünlü ile çalışmışlar yine. Ama en güzel sürpriz The Clash'in efsane gitaristleri Paul Simonon ve Mick Jones. Sürpriz ne acayip bir sözcük lan.

efsane albüm kapakları - 10

2010-02-25T16:17:00.003+02:00

Ramones - Ramones

http://fataliyev.blogspot.com/

gece yaşayanlar

2010-02-22T17:25:00.006+02:00

İnsanoğlu pek çok açıdan kategorize edilir. Bunlardan biri gece/gündüz ayrımına dayanır. Çünkü kimi insan erkenden uyumayı seçip gece uyanık geçirilen zamana bir israf olarak yaklaşırken, kimisi de gece çeşitli uğraşlarla vakit geçirmekten inanılmaz keyif alır. Müzik dinlemek, kahve içmek hatta en basitinden televizyon bile gece onlar için daha anlamlıdır.

Bazı antropologlara göre işte gece yaşayan bu insanların kökeni, yırtıcı hayvan saldırılarına karşı bütün gece mağaranın ağzında nöbet tutan o cefakar atalarımıza dayanıyor. Diğerleri afedersiniz ossura ossura uyurken bu adamlar klanın güvenliği için canını tehlikeye atarak nice mücadelede sabretooth kaplanı dövmüş, yilan vurmuş ve akrep ezmiştir. Ama yine de yaranamamış olacaklar ki ossura ossura uyuyanların soyundan gelen ebeveynlerinin/ev arkadaşlarının "la kapat artık şu ışığı saat kaç oldu, ne geziniyorsun kımıl kımıl gecenin bir saati, yeter artık tıkır tıkır bu ne yaa!" gibi serzenişlerine göğüs germek zorunda kalmaktadırlar.

Gece yaşayanlar iş hayatına atıldıklarında genlerine işlemiş dürtüleri onların türlü uyku bozukluklarına ve bir çift mosmor göze sahip olmalarına neden olur. Esnerken salyasını toparlayamayan o insanlara iyi bakın; onlar olmasaydı insanlık çoktan gübre olup gitmişti... deyip bağlıyorum bu yazıyı.

Bağladım.

http://fataliyev.blogspot.com/

johnny cash

2010-02-12T17:57:00.003+02:00

Success is having to worry about every damn thing in the world, except money.

http://fataliyev.blogspot.com/

bill murray

2010-02-11T14:47:00.007+02:00

Filmlerde küçük rollerde (cameo) göründüğünde bile fark yaratıp adından söz ettirebilecek yegane aktördür Bill Murray. Depresif, umursamaz, suskun, farklı ve komik karakterleri canlandırdığı rollerde kendi kişiliğinin farklı yönlerini ustalıkla oyunculuğa döker. Verdiği ani tepkilerin çoğu doğaçlamadır. Yaptığı esprilerin çoğu kendisine aittir. İzleyiciyi gülümsetmesi için ne zaman “susup öylece durması gerektiğini” bilecek kadar mesleğine hakimdir.

Bu acayip adamın kariyeri, 1977’de Chevy Chase’in ayrılışı sonrası Saturday Night Live’da çıkmasıyla başlar aslında. Bu meşhur şov’da üç yıl boyunca yetmiş küsur bölümde döktürür. “Tootsie”, “Where the Buffalo Roam” gibi filmlerde oynar. Daha sonra sırf “The Razor’s Edge” adlı senaryosunu kendi yazdığı ve başrol oynadığı filmi çekebilmek için Columbia Pictures’ın Ghostbusters’da oynama şartını kabul eder. Ghostbusters ile dünyanın tanıdığı bir oyuncu olur. Altın Küre adaylığı yakalar.

The Razor’s Edge ise her açıdan bir başarısızlık olur onun için. Aynı yıl içinde hem müthiş bir başarı hem de büyük bir hüsran yaşayan Murray ortadan kaybolur. Şan şöhrete pek hevesli bir adam değildir; sıkıntılıdır. Sadece “istediği” işleri yapmak ister hep. Dört yıl boyunca Sorbonne’da felsefe ve tarih okur. Vaktinin büyük çoğunluğunu Cinémathèque française’de geçirir. Bu süre boyunca “Little Shop of Horros”daki küçük rolü hariç herhangi bir filmde rol almaz.

90’lı yılları, Bill Murray için iki müthiş komedi filmi ile özetleyebiliriz sanırım: “What about Bob?” ve “Groundhog Day”. Bu filmlerde canlandırdığı iki farklı “kendine has” karakterle sadık izleyici kitlesini yaratır. Çünkü o tek başına mizah akımı yaratan bir dahidir.

90’lı yılların sonunda tanıştığı Wes Anderson’ın yönetmenliğinde Rushmore, The Royal Tenenbaums ve Life Aquatic with Steve Zissou’da oynar. Yönetmenin farklı anlatım dili ile oldukça örtüşen oyunculuğuyla bu filmleri “adam eder”. 2000’li yıllarda ayrıca Jim Jarmush’un iki güzel filmi “Coffee and Cigarettes” ve “Broken Flowers”da da oynar. Hatta “Broken Flowers”da adeta şov yapar. Ama 2000’li yıllar onun için Lost in Translation’dır. Sofia Coppola’nın bu filminde canlandırdığı Bob Harris karakteri ile Altın Küre’yi kapar. Bir de Oscar adaylığı yakalar.

6 çocuklu bu acayip adamın kariyeri boyunca hiç menajeri olmamıştır. Kendisine ulaşmak isteyen yönetmen ve prodüktörler tek bir telefon numarasını arayıp dururlar. O numara da bir telesekreter mesajı ile açılır. Ve Murray, telesekreterini kırk yılın başı kontrol eden bir gamsızdır. Bu yüzden bir sürü önemli filmde oynama şansını kaçırmıştır. Ama bu durum çok afedersiniz onun sikinde bile değildir. Çünkü o sinema aleminin gördüğü en değişik, en başıbozuk aktördür. Bill Murray ayrıca sinemanın en kadri kıymeti bilinmemiş adamıdır. Bu da sikinde değildir. O hayatına bakar. Arada film çevirir o hayattan bize de biraz verir.

Sofia Coppola, Lost in Translation ile ilgili yaptığı bir röportajda Bill Murray’yi rol için her gün aradığını ama onun tam bir ay sonra kendisine döndüğünü anlatır. Bir buluşma ayarlarlar ve Murray daha sonra buluşmayı iptal eder. Coppola Murray’yi tekrar aramaya başlar fakat bu kez hiç ulaşamaz. Sonunda Murray ile aynı muhitte oturan Al Pacino’yu utana sıkıla arayıp şöyle der “Şey, Bill Murray’i tanıyor musunuz? Ben bir senaryo üzerinde çalışıyorum fakat ona bir türlü ulaşamıyorum...”

http://fataliyev.blogspot.com/

fevkalade hizmet #5 : florence and the machine

2010-02-08T13:03:00.009+02:00

Bu kız ve grubunu o kadar beğenerek dinliyorum ki, liseli bir ergen dürtüsüyle hiç bilinmesinler sadece bana özel kalsınlar istiyorum. Sırf bu nedenle aylarca blog'a haklarında bir şeyler karalamamak için mücadele ettim içimdeki "olmaz işler peşindeki adam" ile... Fakat "yeni dini iletişim olan günümüz küresel dünyasında" bu salakça isteğin gerçekleşmesi namümkün. Ve dahi son derece gereksiz. Öyleyse paylaşalım. Paylaşalım ki paylaştıkça çoğalsın (ne demekse).

Grup 2007 yılında kurulup çeşitli indie sahnelerde ve festivallerde çıkarak adını duyurmuş. Ben 2009 yazında yayınladıkları ilk albümleri "Lungs" ile haberdar oldum kendilerinden. Grubun esas kızı Florence Welch, Londra'lı 24 yaşında bir hatun. Harika bir sesi var ve bu sesi inanılmaz kullanıyor. Grubu da başarılı müzisyenlerden kurulu; yaptıkları müzik oldukça renkli ve özgün. Bu durum Florence'in vokal kalitesini çok daha fazla ortaya çıkarıyor. O güzel ses, boktan bir pop müziği altyapısına oturmadığı için seviniyor insan dinlerken. Şarkıları indie rock, elektronika ve soul arasında gidip geliyor. Onlar türler arasında gidip gelirken dinleyenler de halet-i ruhiyeden halet-i ruhiyeye atlıyor. Yaptıkları müzik derin mi derin. Florence kızımızın sesi içli mi içli. Gelecek için çok daha fazlasını da vaadediyorlar kanımca.

Lungs çoğu alternatif/popüler müzik dergisi tarafından 2009'un en iyi albümlerinden biri olarak gösterildi. Benim de "tüm şarkıların güzel olduğu albümler" listeme ha girdi ha girecekler. Bakayım; evet evet şu an girdiler.

Ha bir de Florence'ın değişik bi' güzelliği var be birader...

http://fataliyev.blogspot.com/

efsane albüm kapakları - 9

2010-02-05T10:49:00.006+02:00

David Bowie - The rise and fall of Ziggy Stardust & The Spiders from Mars

http://fataliyev.blogspot.com/

enstelasyon

2010-02-04T13:04:00.003+02:00

Bienallerde sıkça adı geçer bu yaratımların. Enstelasyonda düzenleyici konumundaki "eser" sahibi, insan, dev bir yük gemisi, bir video, ev eşyası ve hatta resim ve heykel gibi sanat eserlerini bir araya getirerek kendisini ifade eder. Yani "çeşitli objelerin, görsellikleri ile birbirlerini bütünleyerek doğrudan yahut dolaylı bir anlam ifade etmeleri amacıyla yerleştirilmesi" diyebiliriz tanımına. "...yerleştirilmesi" sözcüğünden sonra "sanatı" sözcüğünü kullanmadım; zira modern sanatın çoğu dalı gibi bu eylemin de sanat olduğuna dair bir inancım yok. Sokayım böyle sanata da demiyorum çünkü bazıları hakikaten bir şeyler anlatabiliyor. Aşağıda linkini verdiğim enterasan kişi gibi:

http://www.michaeljohansson.com/works.html

http://fataliyev.blogspot.com/

piizci gılgamış

2010-02-03T15:25:00.005+02:00

Tarihte birayı bulan ilk uygarlık olan Sümerler`e göre bu tahıl ürünü mucizeyi onlara tanrıça Ninkasi armağan etmiştir. Bu yüzden Sümerler`in tanrılara sundukları armağanların başında bira gelir. Aşağıda internetten çalıp çırptığım bir yazıda Sümer mitolojisinde biranın yeri vurgulanmış. Okuyalım:

"Zamanın yeni başladığını hayal edin, Sümerler’lesiniz.

İnsanlarla tanrılar birlikte, sorunsuz bir yaşama doğru ilerliyorlar. İlk insanlardan biri, Gılgamış, hayatın tadını çıkarmasını bilen bir kişi. Buna karşılık, dağlarda yabani hayvanların büyüttüğü Enkidu bir barbar, vahşi bir yaratık. Aynı zamanda Enkidu, tanrılar tarafından Gılgamış‘a karşı gelsin, onu yensin diye yaratılmış yarı canavar yarı insan bir yaratık.

Enkidu‘nun nasıl biri olduğunu merak eden Gılgamış ona bir fahişe gönderir. Sonuçta fahişe Enkidu‘ya dünya düzenini öğretir. “Enkidu, ekmek ye! Bu, yaşamın koşuludur! Bira iç! Bu, ülkenin göreneğidir!” der ona.

Enkidu, doyuncaya dek ekmek yer. Yedi küp bira içer. İçi açılır, neşe bulur. Yüreğine açıklık gelir, yüzü parlar. Kıllı, pis gövdesini sıvar, Sümer gelenekleri uyarınca kendi kendini yağlar ve insan olur…

Temizlenip paklanarak, ekmek yiyip bira içerek insanlar arasına giren Enkidu ile Gılgamış önce dövüşürler, ardından dost olurlar. İki arkadaş birlikte türlü maceralara atılırlar, canavarları öldürür, giderek güçlerinin doruğuna ulaşırlar. Sümer tanrıçası İştar‘ın gözü bu ikilinin üzerindedir. Gılgamış ise tanrıçayı küçümser. Tanrılara meydan okumanın, insan soyu için büyük bir yanlış olduğunu hemen görürüz.

İştar, Gılgamış ve Enkidu‘yu öldürmek için Gökyüzü Boğasını gönderir. Ama Gılgamış, Enkidu‘nun yardımıyla boğayı boğazlayıp İştar’a seslenir: “Seni elime geçirseydim, seni de böyle yapardım, boğanın bağırsaklarını da koluna asardım.”

Bunun üzerine büyük tanrılar toplanıp bu rezilliğe bir son vermeyi kararlaştırırlar. Tartışmalar sonunda Gılgamış‘ın yaşaması, Enkidu‘nun ise ölmesi çözüm olarak kabul edilir ve karar uygulanır. Böylece ölümsüz dünyada ilk kez bir insan ölmektedir. Tanrılarla insanların yolları artık ayrılmıştır. Gılgamış ebedi hayatı tekrar yakalamak üzere yollara düşer, ama boşunadır. İnsanoğlu için artık ölümden kurtuluş yoktur. Bilgeler ona durumu açıklarlar: “Tanrılar insanlara ölümü verip yaşamı kendi ellerinde tuttular.” Sonra da ebedi hayatın sırrını boş yere aramamasını öğütleyip, nasıl davranması gerektiğini ona şu cümleyle özetlerler: “Ey Gılgamış! Karnın dolu olsun, gece gündüz kendini eğlendir! Her gün şenlik yap! Hora tep, oyna.” Gılgamış da böyle yapar. Tanrı armağanı biranın yardımıyla yaşam sanatını keşfeder…"

http://fataliyev.blogspot.com/

çizgi roman ve propaganda

2010-02-02T16:15:00.007+02:00

Fotoğraf ve sinema gibi görsel sanatlar, yıllardır birer propaganda aracı olarak kullanılırlar. Taşıdığı mesajı son derece yalın ve hatta çoğu zaman romantik bir çekicilik ile sunan bu sanat kolları, kitleleri etkileme peşindeki çeşitli parti ve örgütlenmelerin en önemli silahlarından olmuşlardır.

Amerika Birleşik Devletleri, II.Dünya Savaşı ile birlikte, bu görsel propaganda araçlarına toplumlarında önemli bir yere sahip "çizgi romanı" da eklemiştir.

Bu resmi peşrev. Şimdi gelelim esas anlatmak istediklerime:

Yıl 1940... Amerika daha savaşta dahi değil. İki hıyarto, önüne geleni tepeleyen bir milli çizgi roman kahramanı yaratmaya karar veriyor. Düşünüyor taşınıyorlar bu milli-man'e deneyli sikko -formüllü falan bir "süper asker" hikayesi ve arka planı yazıyorlar. Kıyafetini USA bayrağının renkleri ve şekillerinden (stars and bars) tasarladıkları kahramana bir de hiç kimsenin aklının ucuna dahi getiremeyeceği(!) bir ad veriyorlar: Captain America !!

1941 yılında ilk sayı bu kapakla yayınlanıyor:

"Bakınız yenilmez kahramanımız Hitler sümsüğünü ve korkunç askerlerini nasıl da marizliyor? Oh, tanrım nasıl da unutuyordum: bunu genç(gay?) yardımcısı BUCKY'nin yardımı olmadan başaramazdı! Teşekkürler Captain, teşekkürler Bucky! Şimdi gidin biraz da Japon pataklayın; sizden arta kalanları da ordu birer bomba ile yeryüzünden siler !

Captain America'nın neden bu kadar güçlü olduğunu merak mı ediyorsunuz? Elbette amerikan hükümetinin çok gizli süper asker projesinde ürettiği mucize formül "X-524-Mahmut" sayesinde! Bakınız Rogers'ın çelimsiz vüc'udu nasıl da serpiliyor büyüyor!" :

Not: Bu sayı yayınlandığında tam 1.000.000 adet satmış (yazı ile bir milyon)

http://fataliyev.blogspot.com/

efsane albüm kapakları - 8

2010-01-28T13:53:00.003+02:00

Led Zeppelin - Led Zeppelin (1969)

http://fataliyev.blogspot.com/

500 days of summer

2010-01-26T17:01:00.006+02:00

Hatırı sayılır çoğunlukta erkeğin yaşadığı/yaşayacağı büyük bir travmayı naif bir şekilde ve başarılı bir kurgu ile anlatan güzel film. Yaraya tuz basmak yerine anne şefkatiyle "üfleyen" film.

İçinde The Smiths geçen film. İçinde tebrik kartları ve karaoke geçen film. İçinde Summer gibi şahane ama zehirli bir karakter barındıran film. Autumn ile şaşırtan film. Şahane ayrıntıları ve "sulu" olmayan komik yan karakterleri ile gülümseten "farklı" film. Kimi bölümlerinde, eskilerde kalmış bazı insanlara küfür ettiren film.

Öyle ise yönetmenin filmin hemen başındaki notu ile kapatalım:

"note: the following is a work of fiction.
any resemblance to persons living or dead is purely coincidental.

especially you jenny beckman.

bitch."

Not: Zooey Deschanel, sana lafımız yok ama o canlandırdığın Summer'ın Allah bin belasını versin...

http://fataliyev.blogspot.com/

fevkalade hizmet #4 : wolfmother

2010-01-25T16:38:00.012+02:00

"Müziklerinde kullandıkları riff'ler, melodiler, geçişler, vokal tarzları; albüm kapakları, kendilerine uygun gördükleri isim, giyiniş tarzları ile 60-70'li yılların hard rock'ını taklit eden Avusturalya'lı çapulcular" deyip geçecek olsaydım buraya yorum yazma zahmetinde bulunmazdım elbette. Bu elemanlar bir grup özenti gençten daha fazlası. Bir kere bu işi iyi beceriyorlar çünkü klasik rock kalıplarını harika bir şekilde kullanarak herşeye rağmen özgün bir şeyler çıkarmayı başarıyorlar. Buram buram Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath, The Who ve hatta Cream seziliyor şarkılarında ama yine de dinletiyor kendilerini keratalar. Hatta dinletmekle kalmıyor, kıpır kıpır ediyorlar insanı. Taklitler aslını yaşatıyor elbette ama Wolfmother'da bu yetenek oldukça daha uzun yıllar dinleriz kendilerini.

http://fataliyev.blogspot.com/

ian curtis

2010-01-22T12:21:00.003+02:00

Existence— well, what does it matter?
I've existed for the best use i can
The past is now part of my future
The present is well out of hand.

http://fataliyev.blogspot.com/

bukowski

2010-01-19T16:32:00.003+02:00

Bira içmek için buradayız… Ve hayatlarımızı öyle iyi yaşamalıyız ki, ölüm bizi almaya geldiğinde titresin!

http://fataliyev.blogspot.com/

dylan

2010-01-19T14:58:00.002+02:00

oh, where have you been, my blue-eyed son?
oh, where have you been, my darling young one?
i've stumbled on the side of twelve misty mountains,
i've walked and i've crawled on six crooked highways,
i've stepped in the middle of seven sad forests,
i've been out in front of a dozen dead oceans,
i've been ten thousand miles in the mouth of a graveyard,
and it's a hard, and it's a hard, it's a hard, and it's a hard,
and it's a hard rain's a-gonna fall.

oh, what did you see, my blue-eyed son?
oh, what did you see, my darling young one?
i saw a newborn baby with wild wolves all around it,
i saw a highway of diamonds with nobody on it,
i saw a black branch with blood that kept drippin',
i saw a room full of men with their hammers a-bleedin',
i saw a white ladder all covered with water,
i saw ten thousand talkers whose tongues were all broken,
i saw guns and sharp swords in the hands of young children,
and it's a hard, and it's a hard, it's a hard, it's a hard,
and it's a hard rain's a-gonna fall.

and what did you hear, my blue-eyed son?
and what did you hear, my darling young one?
i heard the sound of a thunder, it roared out a warnin',
heard the roar of a wave that could drown the whole world,
heard one hundred drummers whose hands were a-blazin',
heard ten thousand whisperin' and nobody listenin',
heard one person starve, i heard many people laughin',
heard the song of a poet who died in the gutter,
heard the sound of a clown who cried in the alley,
and it's a hard, and it's a hard, it's a hard, it's a hard,
and it's a hard rain's a-gonna fall.

oh, who did you meet, my blue-eyed son?
who did you meet, my darling young one?
i met a young child beside a dead pony,
i met a white man who walked a black dog,
i met a young woman whose body was burning,
i met a young girl, she gave me a rainbow,
i met one man who was wounded in love,
i met another man who was wounded with hatred,
and it's a hard, it's a hard, it's a hard, it's a hard,
it's a hard rain's a-gonna fall.

oh, what'll you do now, my blue-eyed son?
oh, what'll you do now, my darling young one?
i'm a-goin' back out 'fore the rain starts a-fallin',
i'll walk to the depths of the deepest black forest,
where the people are many and their hands are all empty,
where the pellets of poison are flooding their waters,
where the home in the valley meets the damp dirty prison,
where the executioner's face is always well hidden,
where hunger is ugly, where souls are forgotten,
where black is the color, where none is the number,
and i'll tell it and think it and speak it and breathe it,
and reflect it from the mountain so all souls can see it,
then i'll stand on the ocean until i start sinkin',
but i'll know my song well before i start singin',
and it's a hard, it's a hard, it's a hard, it's a hard,
it's a hard rain's a-gonna fall.

efsane albüm kapakları - 7

2010-01-12T16:46:00.002+02:00

The Clash - London Calling

biramıza kavuştuk

2010-01-11T11:55:00.002+02:00

Fazla söze gerek yok. Efsane geri döndü. Tekel birası yeniden raflarda. 2,65 TL'lik fiyatı bizi biraz üzdü ama olsun...

http://www.tekelbirasi.com/

tom waits

2010-01-07T16:57:00.001+02:00

"If you get far enough away, you'll be on your way back home..."

efsane albüm kapakları - 6

2010-01-06T17:10:00.002+02:00

Queen - Queen II

fevkalade hizmet #3 : vampire weekend

2010-01-06T16:43:00.005+02:00

Columbia Üniversitesi'nde yolları kesişmiş bu dörtlünün. İlk demolarını kendi çabaları ile yayınlamışlar ve çeşitli müzik bloglarının dikkatini çekmişler. White Stripes'ın da menejeri olan Ian Montone ile el sıkışıp akabinde ilk albümlerini 2008 yılında XL recordings'den çıkarmışlar. Rolling Stone, Spin vs grubu bu albüm sonrası epey övmüş.

Yaptıkları şahanemsi çıkışın etkisi tarafıma biraz ekolu olarak ulaştığından ötürü, kendilerini geçtiğimiz (2009 yani; olm uyan artık bitti o yıl aloov!) yılın başında dinleyebildim. "Geç olsun güç olmasın" diye bir züğürt tesellisi salladım havaya ve akabinde bütün baharım bu albüm ile geçti. Yaptıkları müziği ifade edebilmek için şunları sıralamam lazım: reggae, ska, indie pop ve rock; hatta bilakis afrika müziği. Bunların sıcacık bir harmanı. Öyle eğlenceli, samimi hatta naif bir müzik işte. Aslında şu yorum daha doğru olacak sanırım "zibidiler bahar gibi müzik yapıyor kuran çarpsın..."

eyvah, grunge geri dönüyor!

2010-01-04T15:03:00.003+02:00

Eyvah dediğime bakmayın; 90'ların başında yabancı müzikle tanışan her genç gibi ben de delicesine yaşadım bu müziği ve kültürü. Kurt Cobain gibi bir müzik ikonunun ani intiharı grunge'ı sahipsiz bıraktı biraz. Doksanların sonuna kadar her şeye rağmen yine de direndi; ama brit patlaması ile popülerliğini giderek yitirdi.

Bu aralar Seattle'da yine bir hareketlenmeler var. 2009 sonbaharında grunge'ın vakur adamları Pearl Jam Backspacer ile şöyle bir salladı ortalığı; hemen ardından Alice in Chains Black Gives Way to Blue ile depremin geçici olmayacağını müjdeledi. Şimdi de maymun iştahli (ama müthiş ses) Chris Cornell Soundgarden'ın tekrar bir araya geldiğini açıklamış. E tabi gördü suyun akış yönünü; "öeah yemişim timbaland'ını da solo kariyerini de; aga trend yeniden bize döndü layn!" dedi tatlı su kurnazı. Benim merak ettiğim nokta, at hırsızı karizması ile grunge aleminde farklı bir portre çizen Kim Thayil o saçı sakalı kesti mi/kesecek mi? (dünyanın en yüzeysel insanı)

karavan

2010-01-04T14:21:00.009+02:00

Aykırı düşünen insanlar, medeniyetin ileriye doğru ivmelenmesinde her zaman önemli role sahip olmuşlardır. Olacaklardır da. Ama aşağıdaki tasarımı görünce "senin o güzel aklını nerelerime süreyim bilemedim be şeker abicim" demeden edemedim.

Yine de emeğe saygı rep + (capsler kurbağaya dönmüş dostum, bir el atıversen)

2000'li yılların en iyi 10 albümü

2009-12-31T11:25:00.015+02:00

Elbette son derece kişisel bir liste bu. Baktım cemi cümle müzik dergisi listeler düzenliyor, hatta ünlü isimlere soruyor falan; e dedim ben de bir liste hazırlayayım. Bulunsun burada.

Listeye giremeyen ama adlarını anmadan edemeyeceklerim de var; Metallica'nın muazzam geri dönüşü Death Magnetic, Prodigy'nin "biz daha ölmedik" dedikleri sürpriz albümleri Invaders Must Die, Nick Cave'in kulaklarımızın pasını şöyle bir aldığı No more shall we part, Faithless şaheseri No roots, Gogol Bordello Gypsy Punks, Portishead Third... Bunlar dışında güzel abimiz Tom Waits, Massive Attack, Noir Desir, yeni yetmeler Wolfmother ve Vampire Weekend, The Killers, Manu Chao, Beck, Sigur Ros, Air, Korn, Skin ve elbette Chemical Brothers evde müzik setimi sokakta/yolda da seyyar müzik çalarımı güzel albümleriyle ihya ettiler.

Bu listenin yanında bir de özel ödül veriyorum kendimce. Gönüllerin bir numarası ödülü Replikas'a ve Zerre albümlerine gidiyor...

Ve evet; artık 2000'li yıllar diye bir tabirimiz de var...

1- Radiohead - Kid A/Amnesiac

2- Interpol - Turn on the Bright Lights

3- Tool - Lateralus

4- Radiohead - In Rainbows

5- Bob Dylan - Modern Times

6- Arcade Fire - Neon Bible

7- Amy Winehouse - Back to Black

8- Beirut - Gulag Orkestar

9- White Stripes - Elephant

10- The Strokes - Is this it?

efsane albüm kapakları - 5

2009-12-30T16:07:00.002+02:00

Nirvana - Nevermind

the stooges

2009-12-29T13:47:00.009+02:00

Sene 1969; ortalıkta ne Sex Pistols var, ne Ramones, ne Dead Kennedys ne de The Clash. Bu adamlar çıkıyor bir anda ve öyle bir müzik yapıyorlar ki... Punk, post-punk, hardcore punk, garage punk ne derseniz deyin, alayının ilham kaynağıdır bu deliler. Iggy Pop'a da boşuna grandfather demiyorlar...

ahmet insel

2009-12-29T13:05:00.004+02:00

"Mutlak kurtarıcı anlayışından ve sınıf indirgemeciliğinden kurtulmamız lazım. Sınıflara otomatik olarak siyasi bilinç atfedemeyiz. Bir insan ezilen olduğu için otomatik olarak solcu değildir. Yani siyasi bilinçlenme iktisadi konuma indirgenemez."

bush - mouth

2009-12-28T16:57:00.005+02:00

Güzel gruptu Bush. Dönemin grunge'ına dahil edilseler de özgün bir müzik anlayışları vardı. Cobain'in ölümü sonrası piyasada oluşan boşlukta bir şeyler yapmaya çalıştılar. Aslında başardılar da; ama imaj sorunları, yeni nirvana gibi gereksiz anlam yükleme çabaları, Rossdale-Kurt Cobain benzerliği falan derken olmadılar, olduramadılar. Bir de üstüne George W. Bush itoğlu itinin dünyada "Bush" sözcüğüne karşı yarattığı antipati de eklendi. Yitti gitti caanım grup.

Şarkı Razorblade Suitcase albümlerinden. Egemen kardeşime göndereyim bu şarkıyı. Swallowed yok dostum elimizde; bununla idare edeceksin.

efsane albüm kapakları - 4

2009-12-28T14:12:00.002+02:00

The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band